Załącznik nr 2
                                                                                         do uchwały XLVI/ 554/ 06
                                                                                         Rady Miasta Piły
                                                                                         z dnia 28 lutego 2006r.

Gminny Program 
Przeciwdziałania Narkomanii 
na rok 2006.

WSTĘP

    Zgodnie z art. 2 ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 roku   (Dz. U. Nr 179,poz.1485) przeciwdziałanie narkomanii realizuje się przez odpowiednie kształtowanie polityki społecznej, gospodarczej, oświatowo – wychowawczej i zdrowotnej,  a w szczególności:
1.	Działalność wychowawczą, edukacyjną, informacyjną i zapobiegawczą
2.	Leczenie, rehabilitację i reintegrację osób uzależnionych,
3.	Ograniczenie szkód zdrowotnych.

         Podstawę do działań w zakresie przeciwdziałania narkomanii stanowi Krajowy Program Przeciwdziałania Narkomanii opracowany przez krajowe Biuro do Spraw Narkomanii.
Przeciwdziałanie  narkomanii  należy  do  zadań  własnych  gminy,  obejmujących:
1.	Zwiększenie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej  dla osób uzależnionych  i zagrożonych uzależnieniem.
2.	Udzielenie rodzinom, w których występują problemy narkomanii, pomocy psychospołecznej i prawnej.
3.	Prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej, edukacyjnej oraz szkoleniowej w zakresie rozwiązywania problemów narkomanii, w szczególności dla dzieci i młodzieży, w tym prowadzenie zajęć sportowo-rekreacyjnych dla uczniów, a także działań na rzecz dożywiania dzieci uczestniczących w programach opiekuńczo-wychowawczych i socjoterapeutycznych..
4.	Wspomaganie działań instytucji, organizacji pozarządowych i osób fizycznych służących rozwiązywaniu problemów narkomanii.

5.	Pomoc społeczną osobom uzależnionym i rodzinom osób uzależnionych dotkniętych ubóstwem i wykluczeniem społecznym i integrowanie ze środowiskiem lokalnym tych osób z wykorzystaniem pracy socjalnej i kontraktu socjalnego
         Od początków lat 90 obserwuje się w Polsce znaczny wzrost rozmiarów problemu narkotyków. Szybko rośnie rozpowszechnienie eksperymentalnego i okazjonalnego używania substancji nielegalnych zwłaszcza wśród młodzieży szkolnej. Pojawiły się nowe, mniej inwazyjne wzory używania narkotyków. Obserwuje się zjawisko dyfuzji zainteresowania narkotykami w miejscach gdzie,  nie były popularne tzn. mniejsze miasta i wsie.
         Według badań Janusza Sierosławskiego z Polskiego Instytutu Psychiatrii i Neurologii (2003) polska młodzież jawi się jako silnie zagrożona przez legalne substancje psychoaktywne. Większość wskaźników dotyczących substancji nielegalnych także jest dość wysoka i wykazują trend wzrostowy.
Dlatego też ważny jest przekaz profilaktyczny, szczególnie o charakterze edukacyjnym, pod kątem przystawalności do doświadczeń, postaw i przekonań młodych ludzi. 
         Na problemy związane z narkotykami należy spojrzeć szeroko. Zgodnie ze stanowiskiem Światowej Organizacji Zdrowia wszelkie substancje psychoaktywne niezależnie od tego czy są legalne , czy też nie; są groźne dla zdrowia publicznego. 
         Wiele działań profilaktycznych ma podobny charakter, niezależnie od tego czy zapobiega się narkomanii czy problemom alkoholowym. Osoby, które dotknął problem alkoholowy lub stały się użytkownikami narkotyków doświadczają poważnych szkód zdrowotnych oraz podlegają procesowi społecznej degradacji, często też pogłębiająca się marginalizacja społeczna jest przyczyną sięgania po te substancje. Istotnym czynnikiem jest również kompensacyjny charakter problematyki dotyczącej wszelkich substancji psychoaktywnych. Młodzi ludzie pozbawieni narkotyków często stosują zamienniki w postaci alkoholu lub leków zmieniających świadomość. Dlatego też ważne jest myślenie o problemie narkomanii w kontekście szeroko pojętej polityki społecznej.

I.	GŁÓWNE CELE I STRATEGIA PRZECIWDZIAŁANIA NARKOMANII

1.	Realizacja programów profilaktyczno- edukacyjnych dla dzieci i młodzieży.
2.	Podniesienie kwalifikacji pedagogów i psychologów szkolnych, wychowawców, terapeutów działających w świetlicach środowiskowych oraz zajmujących się przeciwdziałaniem narkomanii.
3.	Umożliwienie młodzieży dostępu do informacji dotyczącej rozwoju zainteresowań, możliwości spędzania czasu wolnego oraz zapewnienie tej możliwości..
4.	Ułatwienie dostępu do informacji- rozpropagowanie ulotek informacyjnych dla młodzieży, pedagogów, rodziców.
5.	Angażowanie młodzieży do działań dotyczących promocji zdrowego stylu życia i przeciwdziałania narkomanii.
6.	Współpraca z policją w zakresie zmniejszania udziału osób uzależnionych wśród przyczyn naruszania prawa i porządku publicznego oraz ograniczania dostępu do substancji psychoaktywnych.
7.	Współpraca z organizacjami i instytucjami zajmującymi się przeciwdziałaniem narkomanii- oraz terapią na rzecz osób uzależnionych od narkotyków i substancji psychoaktywnych. 
8.	Przeprowadzanie spotkań edukacyjno- informacyjnych dla rodziców młodzieży zagrożonej uzależnieniem od środków psychoaktywnych.

II.	PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI PROFILAKTYCZO- INFORMACYJNEJ W SZCZEGÓLNOŚCI DLA DZIECI I MŁODZIEŻY

1.	Realizacja programów profilaktyczno- edukacyjnych w środowiskach szkolnych, w świetlicach socjoterapeutycznych, w OHP itp..
2.	Propagowanie literatury o tematyce antynarkotykowej i promującej zdrowy tryb życia.
3.	Organizowanie różnych form zagospodarowania czasu wolnego (świetlice socjoterapeutyczne, zajęcia sportowo- rekreacyjne, kulturalne itp.).
4.	Działania edukacyjno- informacyjne na rzecz grup zawodowych (m.in. pedagogów szkolnych, nauczycieli, pracowników CPR, sądu, funkcjonariuszy policji i Straży Miejskiej, przedstawicieli organizacji pozarządowych, członków Miejskiej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych).
5.	Podnoszenie poziomu wiedzy społeczeństwa na temat problemów związanych z uzależnieniem od substancji psychoaktywnych i możliwości zapobiegania tym zjawiskom poprzez współpracę z mediami.

III.	ZWIĘKSZENIE DOSTĘPNOŚCI POMOCY TERAPEUTYCZNEJ DLA OSÓB UZALEŻNIONYCH OD NARKOTYKÓW ORAZ ICH RODZIN.

1.	Kontynuacja działania punktu konsultacyjnego na bazie OPiRPA dla osób uzależnionych oraz członków ich rodzin.
2.	Współpraca z MONAR- MARKOT w zakresie realizacji Gminnego Programu Przeciwdziałania Narkomanii.

IV.	WSPIERANIE ZATRUDNIENIA SOCJALNEGO

         W celu pomocy osobom podlegającym wykluczeniu społecznemu, ze względu na uzależnienie od  narkotyków, bezdomność, choroby psychiczne, długotrwałe bezrobocie oraz trudności w integracji ze społeczeństwem Gmina będzie wspierać reintegrację zawodową i społeczną tych osób, w szczególności poprzez wspomaganie centrum integracji społecznej, a także klubów integracji społecznej.

V.	REALIZATORZY PROGRAMU

1.	Ośrodek Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych
2.	Miejska Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
         
         Harmonogram działań planowanych do realizacji w ramach Gminnego Programu Przeciwdziałania Narkomanii przedstawiamy w załączniku.